Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2015

ΔΕΠΥ και Κοινωνικές Επαφές

Σε μια σχολική τάξη, αμεσως μετά το διάλειμμα, ο δάσκαλος μπαίνει για μαθημα και βρίσκει όλα τα παιδιά να κάνουν φασαρία.  Όταν μπαίνει ο δάσκαλος, όλα τα παιδιά σταματούν, εκτός από το παιδί με ΔΕΠΥ. Το παιδί με ΔΕΠΥ μπορεί να μην παρατηρήσει καν ότι μπήκε ο δάσκαλος, αλλά ακόμη και όταν τον δει, δεν είναι σε θέση να σταματήσει την ανάρμοστη συμπεριφορά. Το αποτέλεσμα αυτού, είναι ο δάσκαλος να επιπληξει μόνο το παιδί με ΔΕΠΥ.
Σύμφωνα με το DSM- IV, τα κύρια συμπτώματα της ΔΕΠΥ είναι η διάσπαση προσοχής σε συνδυασμό με την παρορμητικοτητα και την υπερκινητικοτητα, χαρακτηριστικα τα οποία, ανάλογα με την ωρίμανση του ατόμου, εξελίσσονται κι αλλάζουν.  Στα παιδιά σχολικής ηλικίας, διακρίνουμε 3 τύπους ΔΕΠΥ, με βάση τα επικρατεστερα συμπτώματα.




ΔΕΠΥ: τύπος απροσεξίας


  • Αποσπάται εύκολα από διαφόρων ειδών ερεθισματα
  • Αδυναμία συγκέντρωσης
  • Λάθη από απροσεξία
  • Αδυναμία μνήμης των σχολικών εργασιών
  • Συχνά είναι ανοργάνωτος
  • Δυσκολία να ακολουθήσει κανόνες κι οδηγίες
ΔΕΠΥ: Τύπος παρορμητικοτητας


  • Αδυναμία να μείνει το άτομο ακίνητο
  • Σηκώνεται όταν δεν του επιτρέπεται, αφού αδυνατεί να ακολουθήσει κανόνες
  • Μη ακολουθία κανόνων σε παιχνίδια
  • Διακόπτει τους άλλους, καθώς δε μπορεί να περιμένει τη σειρά του
  • Απαντάει πριν ολοκληρωθεί η ερώτηση
Ο τύπος αυτός είναι πιο συχνός σε παιδιά μικρότερης ηλικίας. Το ζήτημα της αδυναμίας συγκέντρωσης στα παιδιά αυτά δεν είναι ιδιαιτέρως εμφανες, καθώς δεν τους έχει ζητηθεί να λειτουργήσουν σε σχολική τάξη.


ΔΕΠΥ: Συνδυαστικος τύπος

Ο τυπος αυτός συναντάται σε παιδιά κι εφήβους που παρουσιάζουν συνδυασμό συμπτωμάτων.

Λόγω του ευρύ φάσματος των συμπτωμάτων, τα παιδιά με ΔΕΠΥ δεν μοιάζουν το ένα με το αλλο. Υπάρχουν διαφοροποιήσεις στην ένταση των συμπτωμάτων και μάλιστα μπορούν να παρατηρηθούν διακυμάνσεις στο ίδιο παιδί κατά τη διάρκεια της ημέρας.

ΔΕΠΥ και Κοινωνικές Επαφές
Το κοινωνικό επίπεδο των παιδιών με ΔΕΠΥ δυσχεραίνεται λόγω των παραπάνω συμπτωμάτων.  Αποτέλεσμα αυτού, είναι η δυσκολία ανάπτυξης καλών σχέσεων με πρόσωπα μεγαλύτερα και συνομηλίκους.
Οι χαρακτηρισμοί "ανυπάκουα" και "πεισματάρικα" είναι πολύ συχνοι στα παιδιά αυτά, λόγω του ότι αδυνατούν να συγκεντρωθούν κι έτσι χάνουν σημαντικά κομμάτια μιας συζήτησης. Απόρροια αυτού, είναι τα συνομήλικα παιδιά να απορρίπτουν τα παιδιά με ΔΕΠΥ κι έτσι το κυρίαρχο συναίσθημα για εκείνα να είναι η μοναξιά. Έρευνες δείχνουν ότι τα παιδιά με ΔΕΠΥ εκδηλώνουν συναισθήματα άγχους και διαταραχής στην ενήλικη ζωή τους, καθώς και επιθετική συμπεριφορά, που έχει ως αποτέλεσμα την απόρριψη από τους συνομηλίκους τους.

Συναισθήματα οικογένειας 
"Η ΔΕΠΥ δεν είναι αποτέλεσμα κακής γονεϊκής φροντίδας". Αμέσως μετα τη διάγνωση της ΔΕΠΥ, τα κυρίαρχα συναισθήματα είναι ανησυχία και ενοχές πολλές φορές, αλλά και ανακούφιση κάποιες φορές, καθώς έχει βρεθεί η αιτία για τα προβλήματα του παιδιού τους.

Κλείνοντας, θα ήθελα να προτρέψω γονείς και εκπαιδευτικους να κανουν το εξής τεστ στον εαυτό τους. "Σκεφτείτε ότι είσαστε μπροστά σε ένα πολύ μεγάλο κοινό και κάνετε κάτι για το οποίο ντρέπεστε πολύ και νιώθετε αμηχανία.  Για παράδειγμα, κάποιος ενδέχεται να αισθάνεται αμήχανα και άσχημα τραγουδάει μπροστά σε πολύ κόσμο. Ποια είναι τώρα τα συναισθήματα σας?" 
Έτσι ακριβώς αισθάνεται ένα παιδί με ΔΕΠΥ, που έχασε πληροφορίες από μια συζήτηση κι εσείς του κάνετε ερωτήσεις πάνω σε αυτό το θέμα η' όταν του εξηγούν οι φίλοι του πως παίζεται ένα παιχνίδι κ σε λίγα λεπτά δεν μπορεί να τους ακολουθήσει γιατί δεν πρόσεξε.  Η υπομονή κ η αποδοχή είναι πάντα η λύση για την εξέλιξη, τη βελτίωση κ την εκμάθηση νέων πραγμάτων στα άτομα αυτά.

Σχέση συνεργασίας με το δάσκαλο του παιδιού σας.

Η προσωπική μου γνώμη σχετικά με την τεράστια επιρροή που έχει η οικογένεια (η σχέση των γονεων μεταξύ τους αλλά και απέναντι στα παιδιά το...