Κυριακή, 8 Μαΐου 2016

Η δυσλεξία στα πανεπιστημιακά έδρανα.

"Κοιτάζοντας πίσω στο χρόνο, είναι εύκολο να θυμηθώ τον δημόσιο εξευτελισμό, τη μαυρίλα στα χρόνια του σχολείου...κι απέχω πολύ από το να συγχωρήσω σήμερα τους "βασανιστές" μου. Δε θα αφήσω να μου ξεφύγει η ευκαιρία, γιατί πονάει πολύ. Θυμάμαι (μετά τη διάγνωση) ένα τρομακτικό παλιρροιακό κύμα ανακούφισης να με κατακλύζει. Δεν ήμουν "χαζός", "άχρηστος", "αργός", "τεμπέλης", "απελπισμένος", "καθυστερημένος". Είχα δυσλεξία και μπορούσα να κάνω κάτι γι' αυτό. Οι συνέπειες; Μαζί με τα συναισθήματα, ήρθε η αμφίβολη προοπτική να κλάψω δημόσια."

"Τα πρώτα μου συναισθήματα, όταν έμαθα ότι έχω δυσλεξία, ήταν ανακούφιση και θυμός. Ανακούφιση γιατί επιτέλους έδιωξα από πάνω μου το βάρος που κουβαλούσα τόσα χρόνια- τους χαρακτηρισμούς των δασκάλων μου που μου έλεγαν "να προσπαθώ περισσότερο" και να "μην είμαι τόσο τεμπέλης". Αλλά μετά ήρθε ένα κύμα θυμού. Δεν ήθελα να έχω δυσλεξία. Το να είμαι ένας φοιτητής μεγαλύτερος σε ηλικία από τους υπόλοιπους και χωρίς ακαδημαικά ή επαγγελματικά προσόντα, με δυσκόλευε αρκετά. Τώρα όμως έχω ένα παραπάνω πλεονέκτημα."




Τα συναισθήματα των ανθρώπων που έχουν δυσλεξία, είναι ανάμικτα και, κάποιες φορές, συγκεχυμένα. Τις περισσότερες φορές διαβάζουμε άρθρα που σχετίζονται με την διάγνωση, την αντιμετώπιση και τις στρατηγικές της δυσλεξίας αλλά και τα συναισθήματα των ανθρώπων αυτών, κατά τη σχολική ζωή τους. Τί γίνεται όμως όταν τα άτομα αυτά ακολουθούν ακαδημαική καριέρα;
Οι φοιτητές με δυσλεξία που εισέρχονται σε κάποια σχολή της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, διακρίνονται σε δύο κατηγορίες: 

  • σε εκείνους που είχαν διαγνωστεί στη σχολική ζωή τους και είτε είχαν λάβει, είτε όχι κάποια ειδική βοήθεια
  • κι σε εκείνους που πήραν τη διάγνωσή τους, μετά την εισαγωγή τους στο πανεπιστήμιο. Σε αυτήν την περίπτωση, αξίζει να σημειωθεί, ότι στην χώρα μας, δεν υπάρχει, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, η δυνατότητα πρώτης διάγνωσης από επίσημο φορέα, μετά την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο.

Φοιτητές προυπάρχουσα διάγνωση

Οι φοιτητές που ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία, βρίσκονται συνήθως σε καλύτερη θέση, από αυτούς που δεν έτυχαν ποτέ πλήρους αξιολόγησης. Δεδομένης της διαφορετικότητας της δυσλεξίας από άτομο σε άτομο, υπάρχουν ορισμένες ομοιότητες που χαρακτηρίζουν τα άτομα αυτά.
Μέχρι το 1980 στη Μ. Βρετανία, παιδιά που αντιμετώπιζαν δυσκολίες στην ανάγνωση και στη γραφή, θεωρούνταν "αργοί μαθητές" και "μαθητές που δεν προσπαθούν αρκετά". Ωστόσο, με την ψήφιση του πρώτου θεσμικού πλαισίου, σχετικά με τον Κώδικα Πρακτικής για τις Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες ενεργοποιήθηκε και εφαρμόστηκε ένα σχέδιο δράσης για βοήθεια και υποστήριξη, από εξειδικευμένο προσωπικό, σε παιδιά που δεν κατακτούν βασικές σχολικές δεξιότητες. Η δεκαετία του '90, ευαισθητοποιεί δασκάλους και γονείς, οι οποίοι αρχίζουν σιγά σιγά και συνδέουν συγκεκριμένες μαθησιακές συμπεριφορές με την πιθανότητα το παιδί να έχει δυσλεξία.
Προχωρώντας, λοιπόν οι μαθητές αυτοί, τις σχολικές βαθμίδες με την κατάλληλη βοηθητική στήριξη από εξειδικευμένο προσωπικό, είχαν περισσότερες πιθανότητες να έχουν διευκολύνσεις, προκειμένου να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των εξετάσεων στο τέλος της σχολικής χρονιάς. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, να υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες να πετύχαιναν βαθμολογία που αντικατόπτριζε τις πραγματικές τους ικανότητες. Η πιθανή λοιπόν, είσοδός τους στο Πανεπιστήμιο, με αντίστοιχες διευκολύνσεις (περισσότερο χρόνο στις γραπτές εξετάσεις, προφορική εξέταση, επιείκεια στα ορθογραφικά λάθη).

Φοιτητές που δεν έχουν διαγνωστεί κατά τη σχολική περίοδο.

Τα προαναφερθέντα πλεονεκτήματα, δεν είναι αυτονόητα για τους φοιτητές που ανήκουν σε αυτήν την ομάδα. Το γεγονός ότι δεν έλαβαν τα προηγούμενα χρόνια έγκαιρη διάγνωση της μαθησιακής τους δυσκολίας, τους στέρησε όλα εκείνα τα προνόμια, προκειμένου να τύχουν της βοήθειας εκείνης ώστε να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις ενός πανεπιστημιακού κύκλου σπουδών. Η έλλειψη συγκεκριμένων οδηγιών όσον αφορά το χρόνο και  το διάβασμα δυσχεραίνει την όλη διαδικασία. από την πλευρά των καθηγητών, τώρα, επικρατεί η αντίληψη ότι όλοι οι φοιτητές κατέχουν ήδη τις προαπαιτούμενες δεξιότητες, προκειμένου να φέρουν εις πέρας τις εργασίες και να επιτύχουν στις εξετάσεις, Απόρροια αυτού, είναι να αποφεύγουν να διδάξουν στους φοιτητές ακαδημαικές δεξιότητες, όπως τη βιβλιογραφική ανασκόπηση ή τις βιβλιογραφικές αναφορές σε μια εργασία. Η αναντιστοιχία των προσδοκιών των φοιτητών και των πεποιθήσεων των καθηγητών, μπορεί να προκαλέσει ένα άσχημο ξεκίνημα των φοιτητών στην ακαδημαική τους καριέρα.


Πώς ο δυσλεξικός μαθητής επιλέγει τον τομέα των σπουδών του;

Παρόλο που η ακαδημαική επιτυχία συμβατικά εξαρτάται από την ικανότητα ανάγνωσης και γραφής, υπάρχουν πολλοί τομείς σπουδών, στους οποίους οι φοιτητές μπορούν να χρησιμοποιήσουν άλλες γνωστικές και προσωπικές ικανότητες. Ορισμένοι φοιτητές με δημιουργικότητα έλκονται από τις καλές τέχνες, έναν τομέα που δεν εστιάζει στο γραπτό λόγο. Άλλοι φοιτητές με δυσλεξία έχουν πολύ καλές ικανότητες συλλογισμού και είναι ικανοί να "συλλαμβάνουν" πολύπλοκες έννοιες, γεγονός που μπορεί να τους ωθήσει να γίνουν άριστοι μαθηματικοί ή φυσικοί.



Επαγγέλματα, επίσης, που χαρακτηρίζονται από έμφυτα συναισθήματα κατανόησης και ενσυναίσθησης, είναι τα ανθρωπιστικά. Πολλοί δυσλεξικοί άνθρωποι διακατέχονται από τέτοιου είδους συναισθήματα, με αποτέλεσμα να είναι μία λύση να αναδείξουν οι άνθρωποι αυτοί το χαρακτήρα και τις δυνατότητές τους. Ακόμη, κάποιοι άλλοι έχουν άριστες οπτικοχωρικές ικανότητες και μια έμφυτη τάση για τρισδιάστατο τρόπο σκέψης. Αυτοί οι φοιτητές, επιλέγουν ως αντικείμενα σπουδών, την τέχνη, τη μηχανολογία ή την αρχιτεκτονική και πολλοί από αυτούς έχουν διαπρέψει σε αυτά.
Σκοπός της έγκαιρης διάγνωσης της δυσλεξίας, είναι να αναδειχθούν οι δυσκολίες, αλλά και οι δυνατότητες των ατόμων αυτών, με σκοπό να έχουν μια σωστή πυξίδα για τον επαγγελματικό τους προσανατολισμό, αλλά και να κάνουν ένα επάγγελμα στο οποίο δεν θα "δυσφορούν", αλλά θα έχουν συναίσθηση της προσφοράς τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δεπυ στους ενήλικες

Η ΔΕΠΥ (Διαταραχή Ελλειματικής Προσοχής - Υπερκινητικοτητα) είναι μια αναπτυξιακή διαταραχή με νευροβιολογική βάση. Κάποια από τα βασικά χα...